ช่วงเวลาคว(า)ยๆ
posted on 02 Oct 2010 21:24 by ramsh4ckleเวลาล่วง ล่วงเวลาไปแล้วหลายเดือน จึงได้กลับมาขีดเขียนอะไรบางอย่างบนบล็อกร้างๆแห่งนี้ ตลกดีเหมือนกันที่ทุกครั้งที่เขียนบล็อก เก้าสิบเปอร์เซ็นต์จะไม่ได้ร่ายยาวเรื่องความสุขสมหวังที่ชีวิตได้มี ได้เก็บเกี่ยว แต่มันเป็นช่วงเวลาโหดร้ายช่วงหนึ่งของชีวิตที่เราได้ไปประสบพบเจอมาแล้วรู้สึกอยากควักหัวใจออกมาตากแดด เพราะมันร้อนรุ่มไปด้วยคำว่า แย่ แย่ แย่ ทำไมชีวิตกูเหี้ยอย่างนี้
บางทีก็รู้สึกเหมือนเราเป็นเซริ์ฟบอร์ดมือสมัครเล่นอยู่ตลอดเวล เดี๋ยวก็ล้ม เดี๋ยวก็คว่ำลงในทะเลไม่จบไม่สิ้น ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่กูจะได้เป็นมืออาชีพ เป็นแชมป์ที่ไม่เคยเอาหน้าไปจุ่มน้ำทะเลเค็มๆกับเขาบ้าง เจอเรื่องผิดหวัง เรื่องล้มเหลวในชีวิตมากๆเข้าก็ปาวารณาตัวเข้าสู่โลกแห่งความอึมครึม นั่งหน้าเศร้า หน้าหมองอยู่สามวันแปดวัน เจอบทเรียนจนไม่รู้กี่บท เมื่อไหร่จะให้คะแนนเต็มกูเสียที ให้กูหวิดตกมาทุกรอบจนไม่มีแรงฮึดอีกต่อไปแล้วนะ
ก็แค่ปล่อยตัวปล่อยใจตัวเองให้ล่องลอยอยู่ในความรู้สึกแย่ๆช่วงหนึ่ง นั่งทบทวนว่าบางเรื่องที่ไม่ควรโง่ ไม่ควรปล่อยให้ความชุ่ยเอาชนะมันเป็นยังไง เราจะเอาชนะมันยังไง แต่ตอนกำลังเซ็ง(เหมือนตอนนี้)ก็จะนั่งชี้หน้าด่าตัวเองว่า มึงนี่โง่นะ ไร้ความรอบคอบสิ้นดี ใช้ไม่ได้ รู้สึกตัวอีกทีเราก็เจ็บแสบกับความคิดโง่ๆที่ทำพลาดไป พ่วงไปด้วยคำด่าของตัวเองอีกต่างหาก สรุปแล้วไม่มีอะไรดีเลย
แล้วมันมีอะไรดีบ้างไหม?
คำตอบแบบอุดมคติคือมี คำตอบแบบโลกความเป็นจริงคือ ไม่ ถ้าเราเป็นบุคคลธรรมดาที่เศร้าเสียใจกับเรื่องที่ตัวเองทำผิดพลาดไป ก็จะนั่งคิดอยู่นั่นแหละว่า กูโง่ โง่สุดแล้ว โลกนี้ไม่มีใครโง่เท่ากู กูเผชิญเรื่องแย่ๆมามาก ชีวิตเหี้ยๆแบบนี้ พอได้หรือยัง และหมูหมากาไก่อีกมากมาย
ความจริงคือเราไม่ได้เหี้ยๆจริงหรอก คิดไปเองทั้งนั้นว่ากูมันแย่ กูมันไม่ดี แต่ความจริงคนเราทำผิดพลาดกันได้ทั้งนั้น แม้แต่พระเจ้าก็ยังทำผิดพลาด แต่บางทีการล้มมาก ได้แผลมาก มันก็ดีกว่าการเดินอยู่บนฟุตบาทเรียบๆ ไม่ได้เจอบ้าบออะไรเลย วันหนึ่งเรื่องแย่ๆของเราอาจจะกลายเป็นเรื่องตลก เอามาเล่ากันสนุกปากว่านี่นะ เมื่อก่อนกูเคยทำแบบนี้ๆๆ แม่งโคตรควายเลยเนอะ อะไรก็ว่าไป
อีกอย่างคือประสบการณ์ควายๆของเรานี่แหละ จะทำให้คนอื่นไม่ควาย ประชากรควายๆที่ไม่ชอบวางแผนในโลกมันจะได้ลดน้อยลงบ้าง ให้เราเสียสละเป็นควายที่โง่เสียหนึ่งตัว แต่ให้คนอื่นเป็นควายที่ฉลาด มีภูมิคุ้มกัน อย่างน้อยก็ยังดี เราเป็นควายโง่ที่สร้างควายฉลาด เออ มันเก๋ดีนะ
ตอนนี้ไม่ได้รู้สึกดีขึ้นมากเท่าไหร่ จะแปลงานให้เสร็จ แล้วดิ่งไปนั่งสมาธิ เดี๋ยวนี้นั่งสมาธิทุกคืนก่อนนอน เอาตามจริงตัวเองก็ยังฟุ้งซ่าน นู่นนี่นั่นอยู่เหมือนเดิมนั่นแหละ แต่กับบางสิ่งบางอย่างเรานิงมากขึ้น บางทีอาจจะคิดไปเอง เหมือนกินยาแล้วรู้สึกดีว่าต้องหาย เออ แล้วมันไม่ดีตรงไหน ให้ร่างกายหลั่งสารความสุขออกมามันก็ต้องดีอยู่แล้ว ตอนนี้เป็นช่วงแรกๆอาจจะยังไม่เห็นผล แต่ถ้าทำต่อไปเรื่อยๆ อะไรๆอาจจะดีขึ้น (มันอาจจะไม่ดี เฉยๆ เสถียร แต่จะไปสนใจทำไม) เรามองแต่สิ่งที่ดี อุปมาว่ามันดี แล้วมันมีความสุข
มันก็ดีไม่ใช่รึไง?
edit @ 2 Oct 2010 21:51:02 by # O X